Król Popiel


Król Popiel

O królu Popielu, którego zjadły myszy wiedza niemal wszyscy. „Nie było w nim żadnej szlachetnej zalety, żadnego czynu godnego bohaterskiego męża i księcia, dowodów cnoty, żadnego zamiłowania do zacności; oddawał się bezczynności, pijaństwu i obżarstwu (…), oddany rozmowom w towarzystwie kobiet, uciekał jakby od zarazy i klęski od mężów dojrzałych i mądrych” – zaczyna opowieść o Popielu Jan Długosz. Historia księcia – mniej lub bardziej rozbudowana i przekształcona – pojawia się w wielu podaniach średniowiecznych kronikarzy. Jako pierwszy opowieść o przedpiastowskim władcy zamieścił w swojej kronice Gal Anonim. Występuje w niej pod imieniem Pąpiel (Pumpil) lub Popiel (Popel). Wincenty Kadłubek zlatynizował je, nazywając legendarnego poprzednika Piastów Pompiliuszem. Kronikarze wspominają również jego przydomek – Chwościsko bądź Chościsko (oznaczający ogon lub… zużytą miotłę). Na takie przezwisko zasłużył sobie podobno wyglądem i postępowaniem. Jak pisze Długosz: „Wstrętny był, mając brzydkie, a do tego rzadkie i wytarte włosy na głowie, wstrętniejszy jeszcze z powodu rozpusty i nędznych obyczajów”.

Niejaki Severus będący 862 roku w Truso zanotował, że Goplanie mają swój port a rządzi nimi Popiel. Dość cennym dla opisania przedchrześcijańskiej historii naszych ziem jest dokument szpiegowski sporządzony około roku 844 dla króla wschodnich Franków Ludwika II Niemieckiego, czyli ponad 120 lat przed chrztem Mieszka. Dokument ten zawiera listę ludów zamieszkujących na wschód od państwa wschodnich Franków, wraz z podaniem liczby osad i grodów. Dokument ten pozwala nam się zorientować o sile gospodarczej związków zamieszkujących nasze ziemie. I tak dla przykładu Goplanie posiadali około 400 grodów. Inny dokument tym razem z Moraw z 832 roku mówi, że Goplanie noszą stanice dzika.

Znalezione obrazy dla zapytania: goplanie

Kiedy jednak panował książę Popiel?

Najłatwiej jest ustalić drzewo panowania kolejnych władców:

Mieszko I (ur. 922-945, zm. 25 maja 992). Siemomysł (Ziemomysł) (ur. prawdopodobnie około 900 roku, zm. w latach 950-960). Lestek,  Leszek,  niepoprawnie (forma zlatynizowana) Lestko – drugi książę Polan  z dynastii Piastów, (ur. prawdopodobnie około 880 roku zm. około 920 roku). Siemowit (Ziemowit)  – książę Polan z IX wieku znany jedynie z kroniki Galla Anonima. Według jego relacji Siemowit był synem Piasta i Rzepichy i objął władzę po obaleniu Popiela? (ur. prawdopodobnie około 850 roku zm. prawdopodobnie około 890-900 roku). Piast Chościskowic (po łacinie Past Ckosisconis, Pazt filius Chosisconisu, także Piast Kołodziej, Piast Oracz) – protoplasta dynastii Piastów władca Polan po śmierci Popiela; (ur. prawdopodobnie około 750 roku zm. około 870 roku) Piast miał według kronikarza umrzeć w wieku 120 lat. Bielski skorygował również datację Długosza na 842 rok objęcia władzy i dodał informację, iż Piast został księciem w wieku 70 lat, a panował lat 50.

Chościsko – według Galla Anonima ojciec Piasta, protoplasty dynastii Piastów. Jego imię oznaczające prawdopodobnie ogon (od chost/chwost) pojawia się w Kronice polskiej w tym znaczeniu dwukrotnie: chościsko to przydomek oznaczający po prostu księcia. Piasta zapisano, jako syna jakiegoś „Choszecza” lub „Choszycza” – „książęcia” lub „księżyca”. ( ur. prawdopodobnie około 720 roku zm. prawdopodobnie około 770 roku)

Popiel II Chwost (ur. prawdopodobnie około 793 roku zm. prawdopodobnie w 840 roku) – Objął panowanie około 830 roku po śmierci swego młodszego brata Obra Popiela (ur. około 798 roku zm. prawdopodobnie w 830 roku)

Popiel Wielki (ur. prawdopodobnie około 770 roku zm. prawdopodobnie około 820 roku) uważany za twórcę potęgi Goplan.

Krusz Popiel (Leszek III) legendarny wódz Goplan (ur. około 730 roku zm. około 780 roku) według przekazów za jego panowania doszło do zjednoczenia dalszych plemion słowiańskich, czyli dziadoszan i opolan.

Leszko II (Leszek, Lestek, Lestko) – legendarny władca Polski, po raz pierwszy wzmiankowany w Kronice Wincentego Kadłubka. Rzekomy protoplasta legendarnej dynastii Popielidów, ojciec Leszka III, dziad Popiela I i pradziad Popiela II. Według przekazów za jego panowania doszło do zjednoczenia Goplan, Polan, Kujawian, Obrzan i Pyrzyczan.( ur. około 670 roku zmarł około 750 roku).

Znalezione obrazy dla zapytania: słowianie

Z legendarnych źródeł wiemy, że pomiędzy plemionami słowiańskimi toczyły się walki o dominacje. Polska nie zaczęła się od chwili chrztu w 966 roku.

https://wiaraprzyrodzona.files.wordpress.com/2015/04/slowianie-x-wiek.jpg?w=1176

Zgodnie z przekazami Popiel II Chwost był pierworodnym synem Popiela Wielkiego i jak sądził obejmie on dziedzinę po swym ojcu. Jednak to umierający władca wybrał młodszego syna Obra na swojego następcę. Z legend możemy się domyślać, że młodszy syn miał przymioty potrzebne władcy a Chwost albo nie był dobrym politykiem albo był okrutnikiem, być może skoro podobno za żonę miał Niemkę chciał być władcą samoistnym niezależnym od wieców. Legendy Turyngów mówią o książnice, która wyszła za władcę słowiańskiego, aby zaprowadzić religie chrześcijańską. Inne mówią o saskiej księżniczce. Miał wielkie aspiracje wspierane jeszcze przez żonę a musiał się zadowolić podrzędnym grodem. Możemy przypuszczać, że jak syn każdego władcy miał swoich zwolenników, którzy liczyli na profity z chwilą objęcia przez niego władzy. Musiał jedynie pozbyć się brata i zostać władcą. Nie miał jednak sił na otwartą walkę, więc chyba wtedy pojawiła się myśl o truciźnie. W tamtych czasach kobiety były zielarkami i znały się na roślinach zarówno leczących jak i trujących. Lasy i łąki pełne były stosownych ziół, trzeba było tylko czekać na okazję. W międzyczasie powoli likwidował zwolenników swego brata. Okazja nadarzyła się około 828 roku, kiedy Obr podjął wyprawę, aby zhołdować słowińców. Chwost uderzył z zaskoczenia na Kruszwicę, wyciął nielicznych obrońców i zabił rodzinę Obra. Kolejno jego łupem padały kolejne grody zwolenników jego brata, wreszcie doszło do bitwy drużynami obu braci. Bitwa podobno została stoczona na rzeka Leba (Łebą), gdzie Chwosta wsparli Słowińcy i Kaszubi. Obr poległ, ale Chwost musiał jeszcze zdobyć poparcie wiecu. Wróciwszy do Kruszwicy wpierw próbował czy to podarkami czy to groźbami skłonić rodowców do poparcia jego praw do władztwa, Kiedy to nie pomogło sięgnął do wypróbowanej trucizny, to zapewne z tego okresu przetrwały legendy o jego trucicielstwie.

Znalezione obrazy dla zapytania: trucizna Blekot

Znalezione obrazy dla zapytania: trucizna Cykuta

W 830 roku ogłosił się władcą, ponieważ jednak nie miał tak zwanego miru zaczął rządzić twardą ręką. Nie mógł sobie pozwolić na otwartą walkę ze swymi przeciwnikami wiec znów eliminował ich za pomocą trucizny zrzucając winę czy to na czary czy to na przyczyny naturalne. Stawał się równocześnie, co raz bardziej podejrzliwy i nieufny i zaczął także pozbywać się rodowców, których podejrzewał o chęć zagarnięcia władzy. W tej sposób pozbył się kilku znaczących przywódców łęczycan, co doprowadziło do buntu plemienia. Legendy kurpiowskie mówią, że Chwost Popiel przepuścił przez swoje ziemie Prusów a ci złupili Łęczyce i okoliczne grody. Powracający łupieżcy zostali jednak pokonani w bitwie nad Bzurą przez Mazowszan i Kujawian. Wśród Łęczycan, Kujawian i Mazowszan wrzało, więc Popiel, aby uspokoić sytuację zaprosił przywódców plemiennych do Kruszwicy na zjazd i ucztę. Prawdopodobnie spotkanie odbyło się nie w samym grodzie, ale na podgrodziu. Przywódcy jednak zażądali ustąpienia Chwosta, więc sięgnął po wypróbowaną truciznę. Większość przywódców plemiennych zostało otrutych a inni padli pod mieczami, pachołków i czeladź pojmano, ale Popielcowi nie udało się tym razem ukryć tej zbrodni. Polanie, Kujawianie, Mazowszanie, Łęczycanie podnieśli jawny bunt. Także i większość Goplan wypowiedziała mu posłuszeństwo. Władztwo Chwosta ograniczyło się do Kruszwicy i okolic Gopła. Tymczasem w plemionach słowiańskich odbywały się wiece, na których wybierano nowych przywódców. Legendy i popularne filmy ukazują raz jak Popiel sprowadził na zbuntowanych – Niemców, inne mówią o wikingach. Nie jest to jednak prawdą, gdyż graniczne plemiona słowiańskie nie przepuściłyby ani wikingów ani tym bardziej Niemców.

Znalezione obrazy dla zapytania: pożar grodu

Bardziej prawdopodobne jest, ze szukał pomocy u Kaszubów lub Słowińców. Z historycznego punktu widzenia nie udzielili mu jej. W 840 roku wybuchły walki i Popiel został pokonany, nie zginął w nich ednak i trafił do lochu głodowego, gdzie po śmierci został zjedzony przez myszy i szczury dając początek legendzie. Znalezione obrazy dla zapytania: zdobycie kruszwicy


Kategoria: Uncategorized

Możliwość komentowania została wyłączona.