Czy ludzie odwiedzali Antarktydę wcześniej niż w XIX wieku?


Czy ludzie odwiedzali Antarktydę wcześniej niż w XIX wieku?

Antarktyda – kontynent położony najdalej na południe Ziemi, na którym znajduje się geograficzny biegun południowy. Kontynent jest położony w rejonie Antarktyki na półkuli południowej, niemal w całości na południe od koła podbiegunowego i jest otoczony przez Ocean Południowy. Jedyny kontynent, który jest stuprocentową anekumeną. Ma powierzchnię 14 mln km², jest piątym, co do wielkości kontynentem po Azji, Afryce, Ameryce Północnej i Ameryce Południowej, prawie dwa razy większym od Australii. Około 98% Antarktydy pokrywa polarna czapa lodowa o średniej grubości 1,9 km, która rozciąga się do wszystkich, prócz wysuniętych najbardziej na północ krańców Półwyspu Antarktycznego. Mimo że spekulacje i mity na temat Terra Australis Incognita („Nieznanego Lądu Południowego”) sięgają starożytności, to według oficjalnej historii dopiero w 1820 roku członkowie rosyjskiej wyprawy Fabiana Bellihgshausena i Michaiła Lazariewa na statkach WASTOK i MIRNYJ jako pierwsi ujrzeli brzeg kontynentu (ściślej Lodowca szelfowego). Przez resztę XIX wieku pozostał on w dużej mierze niezbadany, ze względu na nieprzyjazne środowisko, brak dostępnych zasobów naturalnych i izolację. Antarktyda nie ma rdzennej ludności i nie ma dowodów, że była widziana przez ludzi aż do XIX wieku. Jednak przekonanie o istnieniu Terra Australis – rozległego kontynentu na dalekim południu kuli ziemskiej dla „zrównoważenia” północnych kontynentów Europy, Azji i Afryki, istniało od czasów starożytnych. Koncepcję tę zaproponował Arystoteles, aby zachować symetrię wszystkich znanych lądów na świecie, a następnie rozwinął ją Ptolemeusz w I wieku n.e., umieszczając ów ląd na swoich mapach. Pod koniec XVII wieku odkrywcy stwierdzili, że Ameryka Południowa i Australia nie są częściami legendarnego „Lądu Południowego”, jednak geografowie wciąż umieszczali na mapach nieznany kontynent, o rozmiarach znacznie większych niż obecnie stwierdzone. Europejskie mapy ukazywały ten hipotetyczny ląd aż do XVIII wieku, gdy statki kapitana Jamesa Cooka, HMSS „Resolution” i „Adventure”, przekroczyły koło podbiegunowe południowe, w dniu 17 stycznia 1773, w grudniu tego roku i ponownie w styczniu 1774. W styczniu Cook był w odległości około 120 km od wybrzeża Antarktydy, zanim wycofał się w związku z zagrożeniem statków przez lód morski. Pierwsi łowcy fok pojawili się na Szetlandach Południowych w Antarktyce dopiero w 1819. Pierwsze lądowanie na Antarktydzie miało miejsce prawdopodobnie 7 lutego 1821: amerykański łowca fok John Davis miał wylądować w Hughes Bay na Ziemi Grahama, na Półwyspie Antarktycznym.

Tyle oficjalnej encyklopedycznej historii, lecz nie jest to cała prawda.

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9f/Map-heart-054.jpg/1024px-Map-heart-054.jpg

Oronteus Finaeus (ur. 20 grudnia 1494 w Briançon, zm. 8 sierpnia 1555 w Paryżu) – francuski matematyk, astronom i geograf. Oronteus Finaeus, znany też jako Oronce Fine, był profesorem matematyki na uniwersytecie w Paryżu. Był też jednym z największych kartografów francuskich XVI wieku. Najbardziej znanym jego dziełem jest wydana w 1531 roku mapa Nova et integra universi orbis descriptio (Nowy i pełny opis okrągłego Wszechświata) przedstawiająca odkrytą dopiero ok. 300 lat później Antarktydę bez pokrywy lodowej. Z tego powodu mapa Oronteusa Finaeusa stanowi istotny paranaukowy dowód dla poszukiwaczy prehistorycznych zaginionych cywilizacji utożsamiających niekiedy Antarktydę z mityczną Atlantydą. Oronteus Finaeus był ponadto autorem Traktatu o sferach (1516), Protomathis (1532), O kosmografii albo sfery świata w V księgach (1532) i Sfer świata (1551).

Dysk Kreteński – artefakt znaleziony w 1941 roku w okolicach Chani. Ceramiczny dysk pęknięty na trzy części o średnicy około 40 centymetrów. Miał przedstawiać pewien rodzaj mapy, na którym przedstawiono wszystkie sześć kontynentów. Niemcy okupujący Kretę określili go, jako starożytny, ale brak jego badań uniemożliwia potwierdzenie tej tezy. Dysk zaginał w czasie działań wojennych i jego losy nie są znane. Teorie spiskowe mówią, że admirałowie Erich Raeder i Karl Dönitz wykorzystywali ten dysk przy budowie Nowej Szwabii, że przejęli go Rosjanie lub Amerykanie itp.

Piri Reis, właśc. Piri Ibn Hadżi Memmed (tur. Pîrî Reis lub Muhyiddin Pîrî Bey) (ur. między 1465 a 1470, zm. 1553 [W wieku ponad 80 lat powrócił do Egiptu. W 1553 roku został ścięty, kiedy odmówił wsparcia osmańskiemu gubernatorowi Basry, Kubadzie Paszy w kolejnej kampanii przeciwko Portugalczykom w północnej części Zatoki Perskiej.]) – osmański admirał (Reis), geograf i kartograf. Znany jest głównie z tego, że sporządził wiele dokładnych map. W 1525 roku ukończył dzieło swojego życia – Kitab-ı Bahriye („Księga mórz”), będące atlasem około 210 map, wraz z opisami, niejednokrotnie wierszowanymi, które pisał pod pseudonimem Piri. Prawdziwą sławę zyskał jednak w XX wieku, kiedy w Stambule odkryto fragment mapy świata, którą narysował w 1513 roku. Obecnie jest ona najstarszą turecką mapą świata z zaznaczonym Nowym Światem i jedną z najstarszych, na których go narysowano (najwcześniejsza jest mapa Juana de la Cosy z 1500 roku). W 1528 roku narysował drugą mapę świata, której ocalały fragment przedstawia Grenlandię i Amerykę Północną wraz z Labradorem i Nową Fundlandią, Florydę, Kubę, Hispaniolę, Jamajkę oraz południową część Ameryki Środkowej. W notatkach zaznaczył, że stworzył ją na podstawie 20 innych map m.in. hiszpańskich, portugalskich, arabskich i greckich.

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/70/Piri_reis_world_map_01.jpg/250px-Piri_reis_world_map_01.jpg Znalezione obrazy dla zapytania piri reis

Bibliografia

Hancock, Ślady palców bogów, przekł. G. Kołdziejczyk, Amber, Warszawa 1997.

Inalcik, Imperium osmańskie. Epoka klasyczna 1300–1600, przekł. J. Hunia, Wyd. UJ, Kraków 2006

odkrywamyzakryte.com/antarktyda-starozytny-kontynent/
-o2.pl/artykul/tajemnicze-piramidy-na-antarktydzie-skad-sie-wziely-na-ladzie-skutym-lodem-6224133796587649a

Dawidowicz


Kategoria: Uncategorized

Możliwość komentowania została wyłączona.